زندگی بدون وام در عصر ما سبک غریب و ناشدنی‌ای به نظر می‌رسد. با اینهمه خرج و بدهی و هزینه‌های سرسام آور مواد غذایی ضروری و اولیه اجاره خانه و طولانی بودن مسیرها که ما را مجبور به داشتن وسیله نقلیه شخصی می‌کند تقریبا غیر ممکن است!
اما در همین شرایط فعلی افرادی هستند که بدون گرفتن وام زندگی می‌کنند نه اینکه هزینه‌ها برای آن‌ها پایین‌تر است بلکه چون نیازهای خود را کاهش داده‌اند، چون معتقداند وام یعنی «پیش‌خور» کردن روزی‌ای که هنوز کسب نکرده‌ایم. و این با آنچه خدای متعال می‌فرماید تناسبی ندارد:من که امروز عبادت فردا را از تو نمی خواهم،تو نیز روزی فردا را امروز از من نخواه.«برگرفته از توصیه های حضرت علی علیه السلام در غرر الحکم»
وام و وام گرفتن و به دنبال وام بودن یکی از مشغله های پر رنگ زندگی ما شده است کافی است بشنویم که فلان بانک یا مؤسسه وام میدهد تا خود را به هر آب و آتشی بزنیم که بی نصیب نمانیم و در به در ضامن میشویم و به هر غریب و آشنایی رو می اندازیم که " شما بزرگواری کن و این مشکل را برای ما حل کن" و هزاران چاپلوسی و التماس دیگر  و لحظه ای نمی اندیشیم که چقدر به این پول نیاز داریم؟ چگونه میخواهیم پرداخت کنیم هنوز درست نشده هزار و یک نقشه برایش میکشیم فلان ماشین را بخرم مبلمانی چنین و چنان بخرم  یا نه بهتره یه تفریح حسابی برای خودم ردیف کنم یک مسافرت برون مرزی و هزار و یک خیالبافی دیگر و اصلا نمیدانیم که مقروض بودن اصلا کار خوبی نیست حالا چه به بانک و چه به دیگران[ادامه متن


امام على (علیه السلام ) مى فرماید:
بئس القلاده قلاده الدین 1 ؛ وامدارى ، بند (اسارت ) بدى است .


بـسـیـارى از مـردم بـه دلیـل بـلنـد پـروازى هـا و میل به پیشرفت در زندگى مادّى و عقب نـماندن از همقطاران خود، خویش را گرفتار وام هاى طولانى با سودهاى سنگین مى کنند و در این میان بسیارى از زندگى ها متلاشى مى شود و به ورشکستگى و گاه زندان و نابودى زنـدگـى مـنجر مى گردد، در صورتى که اگر قدرى قناعت پیشه مى کرد و با اندک مى ساخت ، مى توانست زندگى را پیش ببرد بى آن که نیاز به وام پیدا کند.
اسـلام آن قـدر کـه به قرض الحسنه و کار مردم را راه انداختن سفارش کرده است ، بیش از آن از قرض گرفتن و خود را اسیر مردم نمودن ، نکوهش کرده است .

امام على (علیه السلام ) فرموده : الدین احد الرقین 2 ؛ وامدارى یکى از دو بردگى است .
الدین رق و القضاء عتق 3؛ وامدارى بردگى است ؛ چنان که اداى آن آزادى است .
کثره الدین تصیر الصادق کاذبا و المنجر مخلفا4 ؛ قـرض زیـاد، آدم راسـتـگـو را بـه دروغـگـویـى وامـدار مـى کـنـد و آدم خـوش قول را بد قول مى گرداند.


رسول خدا صلى الله علیه و اله فرموده :
ایاکم و الدین فانه هم بالدلیل و ذل بالنهار5؛ از بدهکارى پرهیزید که بدهکارى غصه شب و خوارى روز است .
از امام صادق (علیه السلام ) نقل است که فرمود:
خففوا الدین فان فى خفه الدین زیاده العمر 6 ؛ بدهى خویش را سبک کنید که کمى و سبکى بدهى مایه زیادى عمر است .


البـتـه کـسـانـى هستند که ناچارند براى حفظ آبرو یا بیمارى یا بى خانگى به قرض و وام پناه به طور کلی میتوان گفت قـرض گـرفـتـن اصـلا کـار خـوبـى نـیـسـت و نباید بدون اضطرار خود را گرفتار آن کرد، باید با اندک ساخت و قناعت نمود و خود و زندگى را نابود نساخت .




روزى رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: به خدا پناه مى برم ، از کفر و بدهکارى . از حضرت پرسیدند: آیا بدهکارى معادل کفر است ؟ فرمود: بله
البته باید توجه داشت که دین مبین اسلام برای گره گشایی از مشکلات مالی مسلمانان و ریشه کن سازی مساله فقر و نیازمندی، توانگران را به امر خداپسندانه "قرض الحسنه" فرا خوانده است. اما باید دانست که هر قرض و وامی، حسنه نیست چنانکه هر وامگذار یا وام گیرنده ای، نیز مورد تایید نیست.

از حضرت رسول اكرم (ص) نقل شده كه فرمودند: «هر كس به برادر مسلمانش قرض بدهد برای هر درهمی به اندازه كوه اُحد و رضوی و طور خداوند به او حَسَنه و پاداش می‌دهد و اگر در موقع مطالبه قرض با او مهربانی كند و مهلت دهد بر پل صراط مثل برق درخشنده عبور می‌كند بدون این كه حساب و عذابی در كار باشد.»
و هر كس كه برادر مسلمانش از وضع معیشت خود در نزد وی شكایت كند و او قرضش ندهد خداوند در روزی كه به نیكوكاران پاداش می‌دهد. بهشت را بر او حرام خواهد كرد »7

بـنـابـر ایـن ، از عـقـل بـه دور اسـت کـه انـسـان بـدون ضـرورت خود را اسیر قرض ها و بـدهـکـارى هـاى سنگین و گاه با بهره زیاد کند که هم دین خود را خراب مى کند و هم دنیاى خـود را و چه بسا کـسـى سال ها باید قسط بانک بدهد، فقط برای تجملات بیشتر داشتن اتومبیلی گران قیمت یا ساختن خانه  ای با نمایی خیره  کننده، که به خاطر فشار مالی هرگز در آن رنگ آرامش را نخواهد دید و برای حفظ این تجملات و طمع در بیشتر داشتن جان عزیز خود را به زحمت می افکند و سال ها با این خیال های پوچ و تهی به دنبال باد میدود و لحظه ای هم نمی اندیشد که در نهایت تنها چیزی که لازم دارد قبری برای مدفون شدن است و بس . البته فراهم کردن رفاه برای زن و فرزند واجب و تلاش در راه آن بسیار ستوده است  اما نه به هر قیمتی.


در قناعت آرامش نهفته است اگر پای درد دل بزرگترها بنشینیم  میبینیم بهترین خاطرات عمرشان از زمانی است که با نداری ها می ساخته اند و قناعت پیشه میکردند و با حداقل امکانات شادی در وجودشان موج میزد اشتباه ما هم اینجاست که فکر میکنیم تجملات است که آرامش می آورد و شادی به دنبال دارد در صورتی که به چشم داریم می بینیم که آرامش فقط در یاد خداوند متعال نهفته است و بس و این با خدا بودن یعنی خیر دنیا و آخرت و در انتها از خداوند منّان میخواهیم که آنی ما را به خود وانگذارد که سرگرم بازیچه های دنیا شویم و تقاضا میکنیم اوقات شبانه روز ما را به یاد خویش اباد گرداند.


شما هم می‌توانید بدون وام زندگی کنید؟
آیا این حرف آرمانی و نشدنی است؟
وام‌هایی که گرفتید برکت داشت؟
مجبور شدید دیرکرد (عین ربای حرام) بدهید؟







منبع : زندگى موفق رازهاى خوب زیستن ، عباس رحیمى
فرآوری: اسماعیل رحیمی

________________________________________
پی نوشت ها :
1- غرر، ج 1، ص 414.

2- همان، ص 362.
3- بحارالانوار، ج 103، ص 141.
4- بحارالانوار، ج 103، ص 145.
5- بحارالانوار، ج 103، ص 141.
6- بحارالانوار، ج 103، ص 145.
7-وسائل، ج 13، ص 88، ح 5.
 

 




برچسب ها :
قرض و وام ,  زندگی بهتر بدون وام ,  وام یا منجلاب ,  نظام بانکی ,  اقتصاد اسلامی ,  اقتصاد مقاومتی ,  زندگى موفق رازهاى خوب زیستن , 

نوشته شده در چهارشنبه 17 شهریور 1395 ساعت 07:42 ب.ظ | آخرین ویرایش در چهارشنبه 17 شهریور 1395 ساعت 09:21 ب.ظ