قالَ الاْمامُ عَلی بنُ الْحسَین،زَیْنُ الْعابدین،الامام السجاد(ع)

1- قال الامام(ع):ثَلاثٌ مَنْ کُنَّ فیهِ مِنَ الْمُۆمِنینَ کانَ ‏فی کَنَفِ اللّهِ،وَ أظَلَّهُ اللّهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ فی ظِلِّ عَرْشِهِ،وَ آمَنَهُ مِنْ فَزَعِ ‏الْیَوْمِ الاْکْبَرِ:مَنْ أعْطی ‏النّاسَ مِنْ نَفْسِهِ ما هُوَ سائِلهُم لِنَفْسِهِ،و رَجُلٌ لَمْ یَقْدِمْ یَداً وَ رِجْلاً حَتّی یَعْلَمَ أنَّهُ فی طاعَةِ ‏اللّهِ ‏قَدِمَها أوْ فی مَعْصِیَتِهِ،وَ رَجُلٌ لَمْ یَعِبْ أخاهُ بِعَیْبٍ حَتّی یَتْرُکَ ذلکَ الْعِیْبَ مِنْ نَفْسِهِ‎.(1)‎

سه حالت و خصلت در هر یک از مۆمنین باشد در پناه خداوند خواهد بود و روز قیامت در ‏سایه رحمت عرش ‏الهی می‌باشد و از سختی‌ها و شداید محشر در امان است‎. ‎
اوّل: آن که به مردم چیزی را دهد که از آنان برای خویش می‌خواهد(آنچه برای خود ‏می‌پسندد را به آنان عطا کند)‏
دوّم: آن قدم از قدم برندارد تا آنکه بداند آن حرکتش در راه اطاعت خداست یا معصیت و ‏نافرمانی او
سوّم: از برادر مومن خود(به عیبی که در خود نیز دارد) عیب جویی نکند تا آنکه آن عیب را از ‏خودش دور سازد
‏ ‏

‏2- قال الامام(ع):ثَلاثٌ مُنْجِیاتٌ لِلْمُۆْمِن:کَفُّ لِسانِهِ عَنِ النّاسِ وَاغتِیابِهِمْ،وَإشْغالُهُ نَفْسَهُ بِما ‏یَنْفَعُهُ لاِّخِرَتِهِ وَدُنْیاهُ،وَطُولُ الْبُکأ ‏عَلی خَطیئَتِهِ.‏‎(2)
سه چیز موجب نجات انسان مومن خواهد بود:‏
نگهداری زبانش از حرف زدن درباره مردم غیبت آنان،مشغول شدنش به خویشتن با کارهایی ‏که برای آخرت و دنیایش مفید باشد‎.و بسیار گریستن بر اشتباهاتش.‏[ادامه احادیث]



‏3- قال الامام(ع):أَرْبَعٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ کَمَلَ إِسْلَامُهُ وَ مُحِّصَتْ ذُنُوبُهُ وَ لَقِیَ رَبَّهُ وَ هُوَ عَنْهُ رَاضٍ ‏وَفَاءٌ لِلَّهِ بِمَا یَجْعَلُ عَلَى نَفْسِهِ لِلنَّاسِ وَ صِدْقُ لِسَانِهِ مَعَ النَّاسِ وَ الِاسْتِحْیَاءُ مِنْ کُلِّ قَبِیحٍ ‏عِنْدَاللَّهِ وَ عِنْدَ النَّاسِ وَ حُسْنُ خُلُقِهِ.‏‎(3) 
چهار خصلت است که در هرکس باشد،ایمانش کامل،گناهانش بخشوده خواهد بود،و در ‏حالتی خداوند را ‏ملاقات می‌کند که از او راضی و خوشنود است:‏
‏1- تقوای الهی با کارهایی که برای مردم به به دوش می‌کشد‎.‎
‏2- راست گوئی و صداقت با مردم.‏‎ ‎
‏3- حیا و پاکدامنی نسبت به تمام زشتی‌های در پیشگاه خدا و مردم. ‎
‏4- خوش اخلاقی و خوش برخوردی با خانواده‌ی خود.‏

‏4- قال الامام(ع):یَاابْنَ آدَم،إنَّکَ لا تَزالُ بَخَیْرٍ ما دامَ لَکَ واعِظٌ مِنْ نَفْسِکَ،وَ ما کانَتِ ‏الْمُحاسَبَةُ مِنْ ‏هَمِّکَ،وَ ما کانَ الْخَوْفُ لَکَ شِعارا‎.(4)
ای فرزند آدم،همیشه در عافیت و خیر خواهی بود  مادامی که از درون خود پند دهنده‌ای ‏داشته باشی و محاسبه‌(نفس) از کارهای مهمت باشد و ترس از(عاقبت امور) سرلوحه‌ات ‏گردد‎.
‏ ‏
‏5 - قال الامام(ع):وَ أمّا حَقُّ بَطْنِکَ فَأنْ لا تَجْعَلْهُ وِعأ لِقَلیلٍ مِنَ الْحَرامِ وَلا لِکَثیرٍ،وَ أنْ تَقْتَصِدَ لَهُ ‏فِی ‏الْحَلالِ‎.(5)
حقّی که شکم بر تو دارد این است که آن را ظرف چیزهای حرام - چه کم و چه زیاد - قرار ‏ندهی و(نیز) در ‏چیزهای حلال میانه‌روی کنی.‏
‏ ‏
‏6- قال الامام(ع):مَنِ اشْتاقَ إلی الْجَنَّةِ سارَعَ إلی الْحَسَناتِ وَ سَلا عَنِ الشَّهَواتِ،وَ مَنْ ‏أشْفَقَ مِنَ النارِ ‏بادَرَ بِالتَّوْبَةِ إلی اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِهِ وَ راجَعَ عَنِ الْمَحارِمِ‎.(6)
کسی که مشتاق بهشت باشد در انجام کارهای نیک،سرعت می‌نماید و شهوات را زیر پا ‏می‌گذارد و ‏هرکس از آتش جهنم هراسناک باشد به درگاه خداوند از گناهانش توبه می‌کند ‏و از گناهان و چیزهای حرام روی برمی‌گرداند.‏
‏ ‏
7- قال الامام(ع):طَلَبُ الْحَوائِجِ إلی النّاسِ مَذَلَّةٌ لِلْحَیاةِ وَ مَذْهَبَةٌ لِلْحَیاء،وَ اسْتِخْفافٌ بِالْوَقارِ وَ ‏هُوَ الْفَقْرُ ‏الْحاضِرِ،وَ قِلَّةُ طَلَبِ الْحَوائِجِ مِنَ النّاسِ هُوَ الْغِنَی الْحاضِر‎.(7)
دست نیاز به سوی مردم دراز کردن،سبب ذلّت و خواری در زندگی و در معاشرت خواهد ‏بود.و نیز موجب از بین رفتن حیا و کاهش وقار خواهد گشت.و همین خود فقر بالفعل ‏است(که گریبانگیر شخص شده) و(اما) کم بودن نیازمندی ها از مردم خود غنا و توانمندی ‏بالفعل است(که شخص به آن آراسته است).‏
‏ ‏
‏8- قال الامام(ع)‏‎:‎اَلْخَیْرُ کُلُّهُ صِیانَةُ الانْسانِ نَفْسَهُ‎.(8)
تمام سعادت و خوشبختی،حفظ(و کنترل اعضا و جوارح خود از هرگونه بدی) از سوی ‏خویش است.‏
‏ ‏
‏9- قال الامام(ع):سادَةُ النّاسِ فی الدُّنْیا الاَسْخِیاء،وَ سادَةُ الناسِ فی الاخِرَةِ الاتْقیاء‎.(9)
در این دنیا سرور مردم،سخاوتمندان هستند؛و در قیامت سیّد و سرور مردم،پرهیزکاران ‏خواهند بود.‏

‏10- قال الامام(ع):مَنْ زَوَّجَ  لِلّهِ،وَ وَصَلَ الرَّحِمَ تَوَّجَهُ اللّهُ بِتاجِ الْمَلَکِ یَوْمَ الْقِیامَةِ‎.(10)
هرکس برای(رضا و خوشنودی) خداوند ازدواج نماید و با خویشان خود صله رحم ‏نماید،خداوند او را در قیامت ‏مفتخر و سربلند می‌گرداند.‏
‏ ‏
‏11- قال الامام(ع):إنَّ أفْضَلَ الْجِهادِ عِفَّةُ الْبَطْنِ وَ الْفَرْجِ‎.(11)  ‎
با فضیلت‌ترین و مهمترین مجاهدتها،عفت شکم و عورت است(از چیزهای حرام و ‏شبهه ‏ناک).‏

‏12- قال الامام(ع):مَنْ زارَ أخاهُ فی اللّهِ طَلَبا لاِنْجازِ مَوْعُودِ اللّهِ،شَیَّعَهُ سَبْعُونَ ألْفَ مَلَکٍ،وَ ‏هَتَفَ بِهِ ‏هاتِفٌ مِنْ خَلْفٍ ألا طِبْتَ وَ طابَتْ لَکَ الْجَنَّةُ،فَإذا صافَحَهُ غَمَرَتْهُ الرَّحْمَةُ‎.(12)
هرکس به دیدار دوست و برادر خود برود و برای رضای خداوند او را زیارت نماید به امید آن ‏که به وعده‌های ‏الهی برسد،هفتاد هزار فرشته او را همراه و مشایعت خواهند کرد،و نیز ‏هاتفی از پشت سر ندایش در دهد که بهشت گوارایت باد‏ که از آلودگی‌ها پاک شدی. پس ‏چون با دوست و برادر خود دست دهد و مصافحه کند ‎رحمت فرایش خواهد گرفت.‏

‏13- قال الامام(ع)‏‎:‎إنْ شَتَمَکَ رَجُلٌ عَنْ یَمینِکَ،ثُمَّ تَحَوَّلَ إلی یَسارِکَ فَاعْتَذَرَ إلَیْکَ فَاقْبَلْ ‏مِنْهُ‎.(13)
چنانچه شخصی از سویی تو را بدگویی کند،و سپس برگردد و از سوی دیگر پوزش ‏طلبد،عذرخواهی و پوزش او را پذیرا باش.‏

‏14- ‎قال الامام(ع):عَجِبْتُ لِمَنْ یَحْتَمی مِنَ الطَّعامِ لِمَضَرَّتِهِ،کَیْفَ لایَحْتَمی مِنَ الذَّنْبِ ‏لِمَعَرَّتِهِ‎.(14)
تعجّب دارم از کسی که  به خاطر ضررهای غذا نسبت به(تشخیص خوب و بد) ‏خوراکش‎  ‎اهتمام می‌ورزد،چگونه نسبت به گناهان به خاطر زشتی و زیانش اهمیّت ‏نمی‌دهد‎.‎
‏ ‏
‏15- قال الامام(ع):مَنْ أطْعَمَ مُۆْمِنا مِنْ جُوعٍ أطْعَمَهُ اللّهُ مِنْ ثِمارِ الْجَنَّةِ،وَ مَنْ سَقی مُۆْمِنا مِنْ ‏ظَمَأ ‏سَقاهُ اللّهُ مِنَ الرَّحیقِ الْمَخْتُومِ،وَ مَنْ کَسا مُۆْمِنا کَساهُ اللّهُ مِنَ الثّیابِ الْخُضْرِ‎.(15)
هرکس مۆمن گرسنه‌ای را طعام دهد خداوند او را از میوه‌های بهشت اطعام می‌نماید،و هر ‏که تشنه‌ای ‏را آب دهد خداوند از چشمه گوارای بهشتی سیرابش می‌گرداند،و هرکس ‏مومن برهنه‌ای را لباس بپوشاند ‏خداوند او را از لباس سبز بهشتی خواهد پوشاند.‏
‏ ‏
‏16- قال الامام(ع):إنَّ دینَ اللّهِ لایُصابُ بِالْعُقُولِ النّاقِصَةِ،وَ الاَّْرأالْباطِلَةِ،وَ الْمَقاییسِ ‏الْفاسِدَةِ،وَ لایُصابُ إلاّ بِالتَّسْلیمِ،فَمَنْ سَلَّمَ لَنا سَلِمَ،و مَنِ اهْتَدی بِنا هُدِی،وَ مَنْ دانَ ‏بِالْقِیاسِ وَ الرَّأی هَلَکَ‎.(16)
به وسیله عقل ناقص و نظریه‌های باطل،و قیاسهای فاسد و بی اساس نمی‌توان به دین ‏خدا دست یافت؛تنها وسیله رسیدن به دین واقعی،تسلیم محض می‌باشد؛پس هرکس ‏تسلیم ما اهل بیت باشد(از هر انحرافی) در امان است و هر که به وسیله ما هدایت یابد ‏خوشبخت ‏خواهد بود. و شخصی که با قیاس و نظریات شخصی خود بخواهد دین را ‏دریابد،هلاک می‌گردد.‏
‏ ‏
‏17- قال الامام(ع):الدُّنْیا سِنَةٌ،وَ الاَّْخِرَةُ یَقْظَةٌ،وَ نَحْنُ بَیْنَهُما أضْغاثُ احْلامِ‎.(17)
دنیا همچون نیمه خواب(چرت) است و آخرت بیداری می‌باشد و ما در این میان این دو در ‏خواب پریشانیم.‏
‏ ‏
‏18- قال الامام(ع):مِنْ سَعادَةِ الْمَرْءِ أنْ یَکُونَ مَتْجَرُهُ فی بِلادِهِ،وَ یَکُونَ خُلَطاۆُهُ صالِحینَ،وَ ‏تَکُونَ لَهُ أوْلادٌ ‏یَسْتَعینُ بِهِمْ‎(18)
از سعادت مرد آن است که در شهر خود کسب و تجارت نماید و معاشرینش افرادی صالح ‏و ‏نیکوکار باشند،و نیز دارای فرزندانی باشد که با آنان یاری گردد و کمک حال او باشند.‏
‏ ‏
‏19- قال الامام(ع):آیاتُ الْقُرْآنِ خَزائِنُ الْعِلْمِ،کُلَّما فُتِحَتْ خَزانَةٌ،فَیَنْبَغی لَکَ أنْ تَنْظُرَ ما ‏فیها‎.(19)
آیه‌های قرآن،هر کدام آن،خزینه علوم(خداوند) است،هر گاه خزینه‌ای باز می‌شود شایسته ‏است که خوب در آن بنگری.‏
‏ ‏
‏20- قال الامام(ع):مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ بِمَکَّة لَمْ یَمُتْ حَتّی یَری رَسُولَ اللّهِ صَلّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ،وَ ‏یَرَی مَنْزِلَهُ ‏فی الْجَنَّةِ‎(20)
هر که قرآن را در مکّه مکرّمه ختم کند نمی‌میرد مگر آن که حضرت رسول اللّه و نیز جایگاه ‏خود را در ‏بهشت رۆیت می‌نماید.‏
‏ ‏
‏21- قال الامام(ع):یا مَعْشَرَ مَنْ لَمْ یَحِجَّ اسْتَبْشَرُوا بِالْحاجِّ إذا قَدِمُوا فَصافِحُوهُمْ وَ ‏عَظِّمُوهُمْ،فَإنَّ ذلِکَ ‏یَجِبُ عَلَیْکُمْ تُشارِکُوهُمْ فی الاْجْرِ‎.(21) 
شماهائی که به مکّه نرفته اید و در مراسم حجّ شرکت نکرده اید،بشارت باد شماها را به ‏آن حاجیانی که ‏بر می‌گردند،با آن‌ها دیدار و مصافحه کنید تا در پاداش و ثواب حجّ آن‌ها ‏شریک باشید.‏
‏ ‏
‏22- قال الامام(ع):الرِّضا بِمَکْرُوهِ الْقَضا،مِنْ أعْلی دَرَجاتِ الْیَقینِ‎.(22)
راضی بودن به سخت‌ترین مقدّرات الهی از عالی‌ترین مراتب ایمان و یقین خواهد بود.‏
‏ ‏
‏23- قال الامام(ع):ما مِنْ جُرْعَةٍ أحَبُّ إلی اللّهِ مِنْ جُرْعَتَیْنِ:جُرْعَةُ غَیْظٍ رَدَّها مُۆْمِنٌ بِحِلْمٍ،أوْ ‏جُرْعَةُ ‏مُصیبَةٍ رَدَّها مُۆْمِنٌ بِصَبْرٍ‎.(23)
نزد خداوند متعال حالتی محبوب‌تر از یکی از این دو حالت نیست:‏
حالت غضب و غیظی که مۆمن با بردباری و حلم از آن بگذرد و دیگری حالت بلا و مصیبتی ‏که مۆمن آن را ‏با شکیبائی و صبر بگذراند.‏
‏ ‏
‏24- قال الامام(ع):مَنْ رَمَی النّاسَ بِما فیهِمْ رَمَوْهُ بِما لَیْسَ فیِهِ‎.(24) 
هرکس مردم را عیب جوئی کند و عیوب آنان را بازگو نماید و سرزنش کند،دیگران او را متهّم ‏به آنچه در او نیست ‏می‌کنند.‏
‏ ‏
‏25- قال الامام(ع):مُجالَسَةُ الصَّالِحیِنَ داعِیَةٌ إلی الصَّلاحِ،وَ أدَبُ الْعُلَمأ زِیادَةٌ فِی الْعَقْلِ‎.(25)
هم نشینی با صالحان انسان را به سوی صلاح و خیر می‌کشاند،و معاشرت و هم صحبت ‏شدن با علما،‏سبب افزایش عقل است.‏
‏ ‏
‏26- قال الامام(ع):إنَّ اللّهَ یُحِبُّ کُلَّ قَلْبٍ حَزینٍ،وَ یُحِبُّ کُلَّ عَبْدٍشَکُورٍ‎.(26)
همانا خداوند دوست دارد هر قلب حزین و غمگینی را(که در فکر نجات و سعادت خود ‏باشد) و هر بنده ‏شکرگزاری را دوست دارد.‏

‏27- قال الامام(ع)‏‎:‎إنَّ لِسانَ ابْنَ آدَمٍ یَشْرُفُ عَلی جَمیعِ جَوارِحِهِ کُلَّ صَباحٍ فَیَقُولُ:کَیْفَ ‏أصْبَحْتُمْ؟ ‏
فَیَقُولُونَ:بِخَیْرٍ إنْ تَرَکْتَنا،إنَّما نُثابُ وَ نُعاقَبُ بِکَ‎.(27)
زبان آدمی بر تمام اعضا و جوارحش تسلط دارد هر روز صبحگاهان زبان انسان بر ‏آنها می‌گوید:چگونه شب را به روز رساندید؟ ‏
جواب دهند:اگر تو ما را رها کنی خوب و آسوده هستیم،چون که ما به وسیله تو مورد ثواب ‏و عقاب قرار ‏می‌گیریم.‏
‏ ‏
‏28- قال الامام(ع):ما تَعِبَ أوْلِیاء اللّهُ فِی الدُّنْیا لِلدُّنْیا،بَلْ تَعِبُوا فِی الدُّنْیا لِلاَّْخِرَةِ‎.(28)
دوستان و اولیاء خدا در فعالیّت‌های دنیوی خود را برای دنیا به زحمت نمی‌اندازند و خود را ‏خسته نمی‌کنند ‏بلکه برای آخرت زحمت می‌کِشند.‏

‏29- قال الامام(ع):لَوْ یَعْلَمُ النّاسُ ما فِی طَلَبِ الْعِلْمِ لَطَلَبُوهُ وَ لَوْ بِسَفْکِ الْمُهَجِ وَ خَوْضِ ‏اللُّجَجِ‎.(29)
چنانچه مردم منافع و فضایل تحصیل علوم را می‌دانستند هر آینه آن را تحصیل می‌کردند ‏گرچه با ریخته ‏شدن خونها و یا فرو رفتن زیر آب‌ها در گرداب‌های خطرناک باشد.‏
‏ ‏
‏30- قال الامام(ع):لَوِ اجْتَمَعَ أهْلُ السّماء وَ الاْرْضِ أنْ یَصِفُوا اللّهَ بِعَظَمَتِهِ لَمْ یَقْدِرُوا‎.(30)
چنانچه تمامی اهل آسمان و زمین گِرد هم آیند و بخواهند خداوند متعال را در جهت عظمت ‏و جلال توصیف ‏و تعریف کنند،قادر نخواهند بود.‏
‏ ‏
‏31- قال الامام(ع):ما مِنْ شَیْیءٍ أحبُّ إلی اللّهِ بَعْدَ مَعْرِفَتِهِ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَ فَرْجٍ،وَ ما ‏شَیْیءٌ أحَبُّ إلی اللّهِ مِنْ أنْ یُسْألَ‎.(31)
بعد از معرفت به خداوند چیزی محبوب‌تر از عفت شکم و عورت نیست،و نیز محبوبترین ‏کارها نزد خداوند درخواست نیازمندیها به درگاهش ‍ می‌باشد.‏
‏ ‏
‏32- قال الامام(ع):یابْنَ آدَم إنَّکَ مَیِّتٌ وَ مَبْعُوثٌ وَ مَوْقُوفٌ بَیْنَ یَدَی اللّهِ عَزَّوَجَلّ ‏مَسْۆُولٌ،فَأعِدَّ لَهُ ‏جَوابا‎.(32)
ای فرزند آدم(ای انسان،تو) خواهی مُرد و سپس محشور می‌شوی و در پیشگاه خداوند ‏جهت سوال و ‏جواب احضار خواهی شد،پس جوابی(قانع کننده و صحیح در مقابل سۆالها) ‏برایش مهیّا و آماده کن.‏

‏33- قال الامام(ع):نَظَرُ الْمُۆْمِنِ فِی وَجْهِ أخِیهِ الْمُۆْمِنِ لِلْمَوَدَّةِ وَ الْمَحَبَّةِ لَهُ عِبادَة‎.(33)
نظر کردن مۆمن به صورت برادر مۆمنش از روی علاقه و محبّت عبادت است.‏
 ‏
‏34- قال الامام(ع):إیّاکَ وَ مُصاحَبَةُ الْفاسِقِ،فَإنّهُ بائِعُکَ بِأکْلَةٍ أوْ أقَلّ مِنْ ذلِکَ وَ إیّاکَ وَ ‏مُصاحَبَةُ الْقاطِعِ ‏لِرَحِمِهِ فَإنّی وَجَدْتُهُ مَلْعُونا فی کِتابِ اللّهِ‎.(34)
برحذر باش از دوستی و همراهی با فاسق چون که او به یک لقمه نان و چه بسا کمتر از ‏آن هم،تو را ‏می‌فروشد؛و مواظب باش از دوستی و صحبت کردن با کسی که قاطع ‏رحم(کسی که ارتباط خویشاوندی رابریده) می‌باشد چون که او را در ‏کتاب خدا ملعون ‏یافتم.‏
‏ ‏
‏35- قال الامام(ع):أشَدُّ ساعاتِ ابْنِ آدَم ثَلاثُ ساعاتٍ:السّاعَةُ الَّتی یُعایِنُ فیها مَلَکَ ‏الْمَوْتِ،وَ السّاعَةُ ‏الَّتی یَقُومُ فیها مِنْ قَبْرِهِ،وَ السَّاعَةُ الَّتی یَقِفُ فیها بَیْنَ یَدَیِ اللّه تَبارَکَ وَ ‏تَعالی،فَإمّا الْجَنَّةُ وَ إمّا إلَی ‏النّارِ‎.(35)
مشکل‌ترین و سخت‌ترین لحظات و ساعات دوران‌ها برای انسان،سه مرحله است:‏
‏1- آن موقعی که عزرائیل بر بالین انسان وارد می‌شود و می‌خواهد جان او را برگیرد. ‎
‏2- آن هنگامی که از درون قبر زنده می‌شود و در صحرای محشر به پامی خیزد‎.‎
‏3- آن زمانی که در پیشگاه خداوند متعال - جهت حساب و کتاب و بررسی اعمال - قرار ‏می‌گیرد و نمی‌داند ‏راهی ‏بهشت و نعمت‌های جاوید می‌شود و یا راهی دوزخ و عذاب دردناک خواهد شد.‏
‏ ‏
‏36- قال الامام(ع)‏‎:‎إذا قامَ قائِمُنا أذْهَبَ اللّهُ عَزَوَجَلّ عَنْ شیعَتِنا الْعاهَةَ،وَ جَعَلَ قُلُوبَهُمْ کُزُبُرِ ‏الْحَدیدِ،‏وَ جَعَلَ قُوَّةَ الرَجُلِ مِنْهُمْ قُوَّةَ أرْبَعینَ رَجُلاً‎.(36) 
هنگامی که قائم ما(حضرت حجّت،روحی له الفداه و عجّ) قیام و خروج نماید خداوند بلا و آفت ‏را از شیعیان ‏و پیروان ما بر می‌دارد ودلهای ایشان را همانند قطعه آهن محکم می‌نماید،و ‏نیرو و قوّت هر یک از ایشان ‏به مقدار نیروی چهل نفر دیگران خواهد شد.‏
‏ ‏
‏37- قال الامام(ع):عَجَباً کُلّ الْعَجَبِ لِمَنْ عَمِلَ لِدارِ الْفَناء وَ تَرَکَ دارَالْبقاء‎.(37)
بسیار عجیب است از کسانی که برای این دنیای زودگذر و فانی کار می‌کنند و خون دل ‏می‌خورند ولی ‏آخرت را که باقی و ابدی است رها و فراموش کرده اند.‏
‏ ‏
‏38- قال الامام(ع):رَأیْتُ الْخَیْرَ کُلَّهُ قَدِ اجْتَمَعَ فِی قَطْعِ الطَّمَعِ عَمّا فِی أیْدِی النّاسِ‎.(38)
تمام خیرات و خوبی‌های دنیا و آخرت را در چشم پوشی و قطع طَمَع از زندگی و اموال ‏دیگران می‌بینم ‏‏(یعنی قناعت داشتن).‏
‏ ‏
‏39- قال الامام(ع):مَنْ لَمْ یَکُنْ عَقْلُهُ أکْمَلَ ما فیهِ،کانَ هَلاکُهُ مِنْ أیْسَرِ ما فیهِ‎.(39)
کسی که بینش و عقلش کاملترین چیزش نباشد هلاکتش آسانترین چیزش است‎.
‏ ‏
‏40- قال الامام(ع)‏‎:‎إنَّ الْمَعْرِفَةَ،وَ کَمالَ دینِ الْمُسْلِمِ تَرْکُهُ الْکَلامَ فیما لایُغْنیهِ،وَ قِلَّةُ ریائِهِ،وَ ‏حِلْمُهُ،‏وَ صَبْرُهُ،وَ حُسْنُ خُلْقِهِ‎.(40)
همانا معرفت و کمال دین مسلمان در گرو رها کردن سخنان و حرف‌هایی است که به ‏حالش ‏سودی ندارد‎. ‎
همچنین از ریاء و خودنمایی دوری جستن و در برابر مشکلات زندگی بردبار و شکیبا بودن و ‏نیز دارای اخلاق ‏پسندیده و نیک سیرت بودن است.‏

منابع:
‏1- تحف العقول:ص 204،بحارالانوار:ج 75،ص 141،ح 3‏‎.‎
‏2- تحف العقول:ص 204،بحارالانوار:ج 75،ص 140،ح 3‏‎.‎
‏3- مشکاة الا نوار:ص 172،بحارالانوار:ج 66،ص 385،ح 48‏‎.‎
‏4- مشکاة الا نوار:ص 246،بحارالانوار:ج 67،ص 64،ح 5‏‎.‎
‏5- تحف العقول:ص 186،بحارالانوار:ج 71،ص 12،ح 2‏‎.‎
‏6- تحف العقول:ص 203،بحارالانوار:ج 75،ص 139،ح 3‏‎.‎
‏7- تحف العقول:ص 210،بحارالانوار:ج 75،ص 136،ح 3‏‎.‎
‏8- تحف العقول:ص 201،بحارالانوار:ج 75،ص 136،ح 3‏‎.‎
‏9- مشکاة الا نوار:ص 232،س 20،بحارالانوار:ج 78،ص 50،ح 77‏‎.‎
‏10- مشکاة الا نوار:ص 166،س 3‏‎.‎
‏11- مشکاة الا نوار:ص 157،س 20‏‎.‎
‏12- مشکاة الا نوار:ص 207،س 18‏‎.‎
‏13- مشکاة الا نوار:ص 229،س 10،بحارالانوار:ج 78،ص 141،ح 3‏‎.‎
‏14- أعیان الشّیعة:ج 1،ص 645،بحارالانوار:ج 78،ص 158،ح 19‏‎.‎
‏15- مستدرک الوسائل:ج 7،ص 252،ح 8‏‎.‎
‏16- مستدرک الوسائل:ج 17،ص 262،ح 25‏‎.‎
‏17- تنبیه الخواطر،معروف به مجموعة ورّام:ص 343،س 20‏‎.‎
‏18- وسائل الشیعة:ج 17،ص 647،ح 1،ومشکاة الا نوار:ص 262‏‎.‎
‏19- مستدرک الوسائل:ج 4،ص 238،ح 3‏‎.‎
‏20- من لا یحضره الفقیه:ج 2،ص 146،ح 95‏‎.‎
‏21- همان مدرک:ج 2،ص 147،ح 97‏‎.‎
‏22- مستدرک الوسائل:ج 2،ص 413،ح 16‏‎.‎
‏23- مستدرک الوسائل:ج 2،ص 424،ح 21‏‎.‎
‏24- بحارالانوار:ج 75،ص 261،ح 64‏‎.‎
‏25- بحارالانوار:ج 1،ص 141،ضمن ح 30،و ج 75،ص 304‏‎.‎
‏26- کافی:ج 2،ص 99،بحارالانوار:ج 71،ص 38،ح 25‏‎.‎
‏27- اصول کافی:ج 2،ص 115،وسائل الشّیعة:ج 12،ص 189،ح 1‏‎.‎
‏28- بحارالانوار:ج 73،ص 92،ضمن ح 69‏‎.‎
‏29- اصول کافی:ج 1،ص 35،بحارالانوار:ج 1،ص 185،ح 109‏‎.‎
‏30- اصول کافی:ج 1،ص 102،ح 4‏‎.‎
‏31- تحف العقول:ص 204،بحارالانوار:ج 78،ص ‏‎41‎،ح 3‏‎.‎
‏32- تحف العقول:ص 202،بحارالانوار:ج 70،ص 64،ح 5‏‎.‎
‏33- تحف العقول:ص 204،بحارالانوار:ج 78،ص 140،ح 3‏‎.‎
‏34- تحف العقول:ص 202،بحارالانوار:ج 74،ص 196،ح 26‏‎.‎
‏35- بحارالانوار:ج 6،ص 159،ح 19،به نقل از خصال شیخ صدوق‎.‎
‏36- خصال:ج 2،ص 542،بحارالانوار:ج 52،ص 316،ح 12‏‎.‎
‏37- بحارالانوار:ج 73،ص 127،ح 128‏‎.‎
‏38- اصول کافی:ج 2،ص 320،بحارالانوار:ج 73،ص 171،ح 10‏‎.‎
‏39- بحارالانوار:ج 1،ص 94،ح 26،به نقل از تفسیر امام حسن عسکری الامام(ع)‏‎.‎
‏40- تحف العقول:ص 202،بحارالانوار:ج 2،ص 129،ح 11‏‎




مطالب مرتبط :
:: چهل حدیث گهربار از وجود مقدس پیامبر اکرم(ص)
:: چهل حدیث گهربار از وجود مقدس امام علی(ع)
:: :: چهل حدیث گهربار از وجود مقدس امام محمد باقر(ع)
:: چهل حدیث گهربار از وجود مقدس امام جواد(ع)
:: چهل حدیث گهربار از وجود مقدس امام هادی(ع)


برچسب ها :
چهل حدیث گهربار از وجود مقدس امام سجاد(ع) ,  چهل حدیث از حضرت امام زین العابدین(ع) ,  حدیث از امام سجاد(ع) ,  حدیث از حضرت سجاد(ع) ,  در امان بودن از سختی ها ,  سه چیز موجب نجات انسان مومن خواهد بود ,  اطعام به گرسنگان , 

نوشته شده در جمعه 24 اردیبهشت 1395 ساعت 07:04 ب.ظ | آخرین ویرایش در جمعه 24 اردیبهشت 1395 ساعت 10:26 ب.ظ