1- شناخت خداوند و عبادت او ‏

«اَیّهَا النّاسُ! إِنّ اللّهَ جَلّ ذِكْرُهُ مَا خَلَقَ الْعِبَادَ إِلاّ لِیَعْرِفُوهُ،فَإِذَا عَرَفُوهُ عَبَدُوهُ فَإِذَا عَبَدُوهُ ‏اسْتَغْنَوْا بِعِبَادَتِهِ عَنْ عِبَادَةِ مَا سِوَاهُ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود:«اى مردم!خداوند بندگان را آفرید تا او را بشناسند،آن‏گاه كه او را ‏شناختند،پرستش كنند و آن‏گاه كه او را پرستیدند،از پرستش غیر او بى ‏نیاز شوند»‏‎.‎(بحار الانوار،ج 5 ص 312 ح1)‏

2- یافتن خداوند

‏«مَاذَا وَجَدَ مَنْ فَقَدَكَ وَ مَا الّذِى فَقَدَ مَنْ وَجَدَكَ؟»‏‎.‎

امام حسین(ع) فرمود:«پروردگارا! آن كه تو را نیافت،چه یافت و آن كه تو را یافت،چه از ‏دست داد؟»‏‎.‎(بحار الانوار،ج 95 ص 226 ح3)‏

3- خداوند،مراقب انسان‏ ‏

«عَمِیَتْ عَیْنٌ لاَ تَرَاكَ عَلَیْهَا رَقِیباً»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود:«چشمى كه تو را مراقب خویش نبیند،كور است»‏‎.‎(بحارالانوار،ج95 ص226 ح3) ‏[ادامه احادیث]

4- عبادت تجار،بندگان و آزادگان‏ ‏

«إِنّ قَوْماً عَبَدُوا اللّهَ رَغْبَةً فَتِلْكَ عِبَادَةُ التّجّارِ وَ إِنّ قَوْمَاً عَبَدُوا اللّهَ رَهْبَةً فَتِلْكَ عِبَادَةُ الْعَبِیدِ وَ إِنّ ‏قَوْمَاً عَبَدُوا اللّهَ شُكْراً فَتِلْكَ عِبَادَةُ الاَحْرَارِ وَ هِىَ اَفْضَلُ الْعِبَادَةِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود‎: ‎‏«گروهى خدا را از روى میل به بهشت عبادت مى‏ كنند،كه این ‏عبادت تجارت‏ كنندگان است و گروهى خدا را از ترس دوزخ مى ‏پرستند و این عبادت بردگان ‏است،و گروهى خدا را به سبب شایستگى مى‏ پرستند،و این عبادت آزادگان است كه ‏برترین عبادت است»‏‎. (تحف العقول،ص 279 ح4)‏

5- پاداش عبادت حقیقى خداوند

«مَنْ عَبَدَ اللّهَ حَقّ عِبَادَتِهِ آتاهُ اللّهُ فَوْقَ اَمَانِیهِ وَ كِفَایَتِهِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «هركس حق معبودیت خدا را به ‏جا آورد،خداوند بیش از حدّ انتظار و ‏كفایتش به او عطا مى‏ كند»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 68 ص 184 ح44)‏

‎6- زیان‏كار

‏«لَقَدْ خَابَ مَنْ رَضِىَ دُونَكَ بَدَلاً»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «هركس به غیر تو دل ببندد،زیان كرده است»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 95 ص 216 ح3)‏

7- ستایشگران خداوند

‏«مَا خَلَقَ اللّهُ مِنْ شَىْ‏ءٍ إِلا وَ لَهُ تَسْبِیحٌ یَحْمَدُ بِهِ رَبّهُ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «خداوند هیچ موجودى را نیافرید،جز آن‏كه براى او تسبیحى قرارداد ‏تا با آن خدا را ستایش كند»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 61 ص 29 ح8)‏

8- دوستى خداوند،سرمایه انسان‏

‏«خَسِرَتْ صَفْقَةُ عَبْدٍ لَمْ تَجْعَلْ لَهُ مِنْ حُبّكَ نَصِیباً»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «پروردگارا! كسى كه از محبّت خود بهره‏مندش نكردى،زیان كرده ‏است»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 95 ص 226 ح3)‏

‎9- اشك چشم و ترس دل،رحمت خداوند

‏«بُكَاءُ الْعُیُونِ وَ خَشْیَةُ الْقُلُوبِ رَحْمَةٌ مِنَ اللّهِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «گریستن چشم‏ها و ترسیدن قلب‏ها،رحمتى از جانب خداست»‏‎.‎ (مستدرك الوسائل،ج 11 ص 245 ح35)‏

‎10- دوستى اهل بیت سبب ریزش گناهان‏

‏«إِنّ حُبّنَا لَتُسَاقِطُ الذّنُوبَ كَمَا تُسَاقِطُ الرّیحُ الْوَرَقَ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «محبّت ما اهل بیت سبب ریزش گناهان است،چنان‏كه باد،برگ ‏درختان را مى ‏ریزد»‏‎.‎
(حیاة الامام الحسین،ج 1 ص156)‏

‎11- اهل بیت(ع)،معلمان ملائكه‏

‏«اَىّ شَىْ‏ءٍ كُنْتُمْ قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَ اللّهُ عَزّوَجَلّ آدَمَ(ع)؟ قَالَ كُنّا اَشْبَاحَ نُورٍ نَدُورُ حَوْلَ عَرْشِ ‏الرّحْمنِ فَنُعَلّمُ لِلْمَلاَئِكَةِ التّسْبِیحَ وَ التّهْلِیلَ وَ التّحْمِیدَ»‏‎.‎
از امام حسین(ع) پرسیده شد: «قبل از این‏كه خداوند عزّوجل آدم(ع) را خلق كند،شما چه ‏چیزى بودید؟ فرمود:ما شبح‏ هایى از نور بودیم كه بر گرد عرش خدا مى‏ چرخیدیم و به ‏ملائكه درس تسبیح و توحید و ستایش خدا را مى ‏آموختیم»‏‎.‎
(بحار الانوار،ج 57 ص 311 ح1)‏

‎12- اهل ‏بیت(ع)،اهل سرّ خدا

‏«نَحْنُ الّذِینَ عِنْدَنَا عِلْمُ الْكِتَابِ وَ بَیَانُ مَا فِیهِ وَ لَیْسَ عِنْدَ اَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ مَا عِنْدَنَا لاِنّا اَهْلُ سِرّ ‏اللّهِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «ما كسانى هستیم كه علم قرآن،و بیان آنچه در آن است،نزد ‏ماست،و آنچه در نزد ماست نزد هیچ‏یك از آفریدگان خدا نیست،زیرا ما محرم راز خداییم»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 44 ص 184 ح11)‏

‎13- مخلوقات،مأمور به اطاعت از اهل بیت(ع)‏

‏«وَ اللّهِ مَا خَلَقَ اللّهُ شَیْئاً إِلا وَ قَدْ اَمَرَهُ بِالطّاعَةِ لَنَا»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «سوگند به خدا كه خداوند هیچ موجودى را نیافرید،مگر آن‏كه او را به ‏اطاعت از ما،امر كرد»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 44 ص 181 ح1)‏

‎14- دوستى اهل بیت(علیهم السلام)‏

‏«مَنْ اَحَبّنَا كَانَ مِنّا اَهْلَ الْبَیتِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «كسى كه ما را دوست بدارد،از ما اهل بیت است»‏‎.‎ (نزهة النّاظر و تنبیه الخاطر،ص 85 ح19)‏

‎15- تهیدستى و كشته شدن شیعیان‏

‏«وَ اللّهِ الْبَلاَءُ وَ الْفَقْرُ وَ الْقَتْلُ اَسْرَعُ إِلَى مَنْ اَحَبّنَا مِنْ رَكْضِ الْبَرَاذِینِ،وَ مِنَ السّیْلِ إِلىَ ‏صِمْرِهِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «به خدا سوگند،فقر و قتل به سوى دوستان ما،از حركت اسبان ‏تیزپا و جریان سیل در مسیرش،سریعتر است»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 64 ص 249 ح85)‏

‎16- پرهیز از خیانت و مكر و نیرنگ‏

‏«إِنّ شِیعَتَنَا مَنْ سَلِمَتْ قُلُوبُهمْ مِنْ كُلّ غِشّ وَغَلّ وَدَغَلٍ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «شیعه ما كسى است كه دلش از هرگونه خیانت و نیرنگ و مكرى ‏پاك است»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 65 ص 156 ح10)‏

‎17- امام حسین(ع) و امام زمان(عج)‏

‏«لَوْ اَدْرَكْتُهُ لَخَدَمْتُهُ اَیّامَ حَیَاتِى»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «اگر زمان حضرت مهدى را درك مى‏ كردم،تمام عمر خدمتگزارش ‏بودم»‏‎.‎ (عقد الدّرر،ص‏160)‏

‎18- حسین(ع)،كشته اشك‏ها

‏«اَنَا قَتِیلُ الْعَبْرَةِ،لا یَذْكُرُنِى مُؤْمِنٌ إِلا بَكَى»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «من كشته اشكهایم،مؤمنى مرا یاد نكند،مگر آن‏كه به گریه ‏مى ‏افتد»‏‎.‎ (كامل الزیارات،ص 117 ح6)‏

‎19- پاداش زائر امام حسین(ع)‏

‏«مَنْ زَارَنِى بَعْدَ مَوْتِى زُرْتُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ لَوْ لَمْ یَكُنْ إِلا فِى النّارِ لاَخْرَجْتُهُ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «هركه مرا پس از مرگم،زیارت كند،روز قیامت زیارتش مى ‏كنم و اگر ‏در آتش هم باشد،او را بیرون مى ‏آورم»‏‎.‎(المنتخب للطریحى،ص69)‏

20- خوش‏خلقى و سكوت‏

‏«اَلْخُلْقُ الْحَسَنُ عِبَادَةٌ وَ الصّمْتُ زَیْنٌ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «خوش‏خویى،عبادت است و سكوت،زینت»‏‎.‎ (تاریخ الیعقوبى،ج 2 ص264)‏

‎21- تأخیر در مرگ و افزایش روزى با صله رحم‏

‏«مَنْ سَرّهُ اَنْ یُنْسَاَ فِى اَجَلِهِ وَ یُزَادَ فِى رِزْقِهِ فَلْیَصِلْ رَحِمَهُ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «كسى كه دوست دارد اجلش به تأخیر افتد و روزى‏ اش افزایش ‏یابد،صله رحم به‏ جا آورد»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 71 ص 91 ح5)‏

‎22- عرضه اعمال به خداوند

‏«إِنّ اَعْمَالَ هَذِهِ الاُمّةِ مَا مِنْ صَبَاحٍ إِلا وَ تُعْرَضُ عَلَى اللّهِ عَزّوَجَلّ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «همانا اعمال امّت،هر بامدادان بر خداوند عرضه مى ‏شود»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 70 ص 353 ح54)‏

‎23- جلب رضایت مردم با نارضایتى خداوند

‏«مَنْ طَلَبَ رِضَى النّاسِ بِسَخَطِ اللّهِ وَكَلَهُ اللّهُ إِلىَ النّاسِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «كسى كه براى جلب رضایت مردم،موجب غضب خدا شود،خداوند او ‏را به مردم وا مى‏ گذارد»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 75 ص 126 ح8)‏

‎24- گذشت در حال قدرت‏

‏«إِنّ اَعْفَى النّاسِ مَنْ عَفَا عَنْ قُدْرَةٍ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «باگذشت‏ ترین مردم كسى است كه با وجود قدرت،گذشت كند»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 75 ص 121 ح4)‏

‎25- سخن كاهنده ارزش‏

‏«لاَ تَقُولُوا بِاَلْسِنَتِكُمْ مَا یَنْقُصُ عَنْ قَدْرِكُمْ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «چیزى كه از ارزشتان بكاهد،بر زبان جارى نكنید»‏‎.‎ (جلاء العیون،ج 2 ص205)‏

26- ‎اثر تنگ‏دستى،بیمارى و مرگ‏

‏«لَوْلاَ ثَلاَثَةٌ مَا وَضَعَ ابْنُ آدَمَ رَأسَهُ لِشَىْ‏ءٍ اَلْفَقْرُ وَ الْمَرَضُ وَ الْمَوتُ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «اگر سه چیز نبود،آدمى سرش را در برابر هیچ چیز فرود نمى‏ آورد؛ ‏تنگ‏دستى،بیمارى و مرگ»‏‎.‎ (نزهة الناظر و تنبیه الخاطر،ص 85 ح4)‏

27- ‎غفلت از گناه خویشتن‏

‏«إِیّاك اَنْ تَكُونَ مِمّنْ یَخَافُ عَلَى الْعِبَادِ مِنْ ذُنُوبِهِمْ وَیَاْمَنُ الْعُقُوبَةَ مِنْ ذَنْبِهِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «مبادا از كسانى باشى كه از گناه دیگران بیمناكند،و از كیفر گناه ‏خود آسوده خاطرند»‏‎.‎ (تحف العقول،ص273)‏

28- ‎برطرف‏كردن گرفتارى مؤمن‏

‏«مَنْ نَفّسَ كُرْبَةَ مُؤْمِنٍ فَرّجَ اللّهُ عَنْهُ كُرَبَ الدّنیَا وَ الاخِرَةِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «هركه گرفتارى مؤمنى را برطرف كند،خداوند گرفتاری هاى دنیا و ‏آخرتش را برطرف مى‏ كند»‏‎.‎(بحار الانوار،ج 75 ص 122 ح5)‏

29- ‎مرگ با عزّت و زندگى با ذلّت‏

‏«مَوْتٌ فِى عِزّ خَیْرٌ مِنْ حَیَاةٍ فِى ذُلّ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «مرگ با عزت برتر از زندگى با ذلّت است»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 44 ص 192 ح4)‏

30- ‎همسانى گفتار و عمل‏

‏«إِنّ الْكَریِمَ إِذَا تَكَلّمَ بِكَلاَمٍ،یَنْبَغِى اَنْ یُصَدّقَهُ بِالْفِعْلِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «بزرگوار كسى است،كه گفتارش با عملش یكى باشد»‏‎.‎ (مستدرك الوسائل،ج 7 ص 193 ح6)‏

31- ‎دشمنى با على(ع) نشانه نفاق‏

‏«مَا كُنّا نَعْرِفُ الْمُنَافِقِینَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللّهِ(ص) إِلا بِبُغْضِهِمْ عَلِیّاً وَ وُلْدَهُ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «ما در عهد رسول خدا(ص) منافقان را نمى‏ شناختیم،جز در دشمنى ‏آنها با على و اولادش»‏‎.‎ (عیون أخبار الرّضا،ج 2 ص 72 ص305)‏

32- ‎اثر پذیرش هدیه‏

‏«مَنْ قَبِلَ عَطَاءَكَ،فَقَدْ اَعَانَكَ عَلَى الْكَرَمِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «آن‏كس كه هدیه تو را بپذیرد،تو را در بزرگوارى كمك كرده است»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 68 ص 357 ح21)‏

33- ‎نجات از آتش با گریه از ترس خدا

‏«اَلْبُكَاءُ مِنْ خَشْیَةِ اللّهِ نَجَاةٌ مِنَ النّارِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «گریه از ترس خدا،باعث نجات از آتش جهنّم است»‏‎.‎ (مستدرك الوسائل،ج 11 ص 245 ح35)‏

34- ‎اثر خردمندى و یقین به مرگ‏

‏«لَوْ عَقَلَ النّاسُ وَ تَصَوّرُوا الْمَوْتَ لَخَرِبَتِ الدّنیَا»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «اگر مردم خردمند مى‏ شدند و مرگ را باور مى‏ داشتند،دنیا ویران ‏مى‏ گشت»‏‎.‎(إحقاق الحق،ج 11 ص592)‏

35- ‎گناهى آسانتر از پوزش‏

‏«رُبّ ذَنْبٍ اَحْسَنُ مِنَ الاِعْتِذَارِ مِنْهُ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «چه بسا گناهى كه نیكوتر از پوزش است»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 57 ص 128 ح11)‏

36- ‎غیبت،خورش سگ‏هاى دوزخ‏

‏«كُفّ عَنِ الْغَیْبَةِ فَإِنّهَا إِدَامُ كِلابِ النّارِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «از غیبت بپرهیز،كه خورش سگهاى دوزخ است»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 75 ص 117 ح2)‏

37- ‎نهى از منكر

«لا یَنْبَغِى لِنَفْسٍ مُؤْمِنَةٍ تَرَى مَنْ یَعْصِى اللّهَ فَلا تُنْكِرُ عَلَیْهِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «سزاوار نیست كه مؤمن،گناهكارى را ببیند و او را از گناه باز ندارد»‏‎.‎ (كنز العمّال،ج 3 ص 85 ح5614)‏

38- ‎اثر نافرمانى خداوند

‏«مَنْ حَاوَلَ اَمْراً بِمَعْصِیَةِ اللّهِ كَانَ اَفْوَتَ لِمَا یَرْجُوا وَ اَسْرَعَ لِمَا یَحْذَرُ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «كسى كه با نیرنگ و معصیت خدا،در پى به‏ دست آوردن چیزى ‏رود،كمتر به آنچه امید دارد مى‏ رسد،و زودتر به آنچه مى‏ ترسد،دچار مى‏ شود»‏‎.‎ (بحار الانوار،ج 75 ص 12 ح19)‏

39- ‎خیر فراوان در پنج چیز

«خَمْسٌ مَنْ لَمْ تَكُنْ فِیهِ لَمْ یَكُنْ فِیهِ كَثِیرُ مُسْتَمْتِعٍ‎: ‎اَلْعَقْلُ،وَ الدّینُ وَ الاَدَبُ،وَ الْحَیَاءُ وَ حُسْنُ ‏الْخُلْقِ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «پنج چیز است كه در هركسى نباشد،خیر زیادى در او نیست: ‏عقل،دین،ادب،حیا و خوش‏خویى»‏‎.‎ (حیاة الامام الحسین(ع)،ج 1 ص181)‏

40- ‎پیروى از حق و كمال عقل‏

«لا یَكْمُلُ الْعَقْلُ إِلا بِاتّبَاعِ الْحَقّ»‏‎.‎
امام حسین(ع) فرمود: «عقل جز با پیروى از حق،كامل نمى‏ شود»‏‎.‎ (أعلام الدین،ص298‏‎ (‎




مطالب مرتبط :
:: چهل حدیث گهربار از وجود مقدس امام محمد باقر(ع)
:: چهل حدیث گهربار از وجود مقدس امام علی(ع)
:: چهل حدیث گهربار از وجود مقدس امام جواد(ع)
:: چهل حدیث گهربار از وجود مقدس امام هادی(ع)
:: چهل حدیث گهربار از وجود مقدس پیامبر اکرم(ص)


برچسب ها :
چهل حدیث گهربار از وجود مقدس امام حسین(ع) ,  چهل حدیث از حضرت امام حسین(ع) ,  حدیث از امام حسین(ع) ,  حدیث از اباعبدالله الحسین(ع) ,  خیر فراوان در پنج چیز ,  نهى از منكر ,  جلب رضایت مردم با نارضایتى خداوند , 

نوشته شده در سه شنبه 21 اردیبهشت 1395 ساعت 11:18 ق.ظ | آخرین ویرایش در جمعه 24 اردیبهشت 1395 ساعت 07:35 ب.ظ