منوی اصلی
موضوعات وبلاگ
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
نظرسنجی
چقدر از مطالب ویلاگ راضی هستید؟ (لطفا نظر دهید)






آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
درباره

کانون فرهنگی مذهبی مسجد مقدس صاحب الزّمان(عج) شهرستان اندیمشک
جستجو
مطالب پیشین
آرشیو مطالب
صفحات مجزا
لوگوی دوستان
پخش زنده حرم ها
پخش زنده حرم
کاربردی
ابر برچسب ها


ادامه مبحث مسئله ازدواج-قسمت دوم

بازگشت به قسمت اول


دعا در آستانه عروسى‏

 

مناجات با خدا، و دعا و تضرّع و زارى به پیشگاه حضرت او در تمام اوقات مطلوب، و به عنوان عبادت ارزیابى شده.

 

از جمله اوقات دعا، و دست برداشتن به سوى حق پیش از انجام مراسم عروسى است.

 

دعا در این زمان به اجابت نزدیك است، و زمینه تحقق آرزوهاى مشروع آماده است.

 

امیرالمؤمنین (علیه السلام) مى‏فرماید: كسیكه قصد ازدواج دارد دو ركعت نماز بجاى آورد، و سوره حمد و یس را قرائت كند، و پس از پایان نماز به حمد و ثناى حق برخیزد و بگوید:

 

أللّهُمَ ارْزُقْنى زَوْجَهً‏صالِحَهٌ، وَدُوداً، وَلُوداً، شَكُوراً، قَنُوعاً، غَیُوراً، انْ احْسَنْتُ شَكَرَتْ، وَإِنْ اسَأْتُ غَفَرَتْ، وَانْ ذَكَرْتُ اللّهَ تَعالى اعانَتْ، وَانْ نَسیتُ ذَكَرَتْ، وَانْ خَرَجْتُ مِنْ عِنْدِها حَفِظَتْ، وَانْ دَخَلْتُ عَلَیْها سَرَّتْ، وَانْ امَرْتُها اطاعَتْنى، وَانْ اقْسَمْتُ عَلَیْها ابَرَّتْ قَسَمى، وَانْ غَضَبْتُ عَلَیْها ارْضَتْنى یا ذَالْجَلالِ وَالْاكْرامِ هَبْ لى ذلِكَ فَإِنَّما أَسْأَلُكَ وَلااجِدُ إِلّا ما قَسَمْتَ لى، فَمَنْ فَعَلَ ذلِكَ اعْطاهُ اللّهُ ماسَأَلَ.

 

خداوندا همسرى شایسته، با محبت، فرزندآور، سپاسگزار، قانع، باغیرت به من مرحمت فرما، چون به او نیكى كنم شكر كند، اگر در حقش به اشتباه و خطا بدى كنم گذشت نماید، اگر تو را یاد كنم كمكم دهد، اگر فراموش كنم یادآورى نماید، چون از نزدش بروم خودش و حیثیت مرا حفظ كند، به وقتى بر او وارد شوم خوشحال شود، امرش كنم از من فرمان ببرد، سوگندش دهم، به سوگندم پاى‏بندى كند، چون بر او خشم گیرم خوشنودم نماید، اى صاحب جلال و كرم این خواسته‏ها را به من ارزانى دار، من از تو خواستم، و نمى‏یابم جز آنچه را مقدر من نمائى، آنگاه امیرالمؤمنین فرمود، هر كس در آستانه ازدواج چنین قدمى بردارد با عنایت و لطف حق به خواسته‏هایش برسد.

 

 

آداب و اوقات عروسى‏

 

گروهى از خانواده‏ ها تصور مى‏كنند، عقد و عروسى مجوزى براى انجام هر كارى است، كه امیال و شهوات آنان اقتضا مى‏كند.

 

در زمان عقد و عروسى فرزندان خود، بنابر درخواست آنان، یا دوستان دو زوج، یا اقوام دست به محرّمات الهى مى‏زنند، و به خیال خود خوشى و لذت بیشترى را براى مجلس فراهم مى‏نمایند.

 

در حالى كه عقد و عروسى باید توأم با وقار، و حفظ كرامت و شخصیت، و به دور از محرمات و گناهان، و عوامل تحریك شهوات باشد، تا موجبى براى جلب رحمت حق، و عاملى براى تحقق بركات الهى شود.

 

موسى بن جعفر (علیه السلام) فرموده: پرهیز از لذات و خوشی هاى غیرحرام به هیچ عنوان لازم نیست.

 

البته به وقت عقد و عروسى باید شاد بود، و عوامل و علل مشروع همچون خواندن با صداى نیكو، مزاح، انجام برنامه‏ هاى خنده‏ آور را از یاد نبرد.

 

خواندن اشعار حكیمانه، سرودهاى بامفهوم و معنادار، شعارهاى شاد كننده، و انجام مراسمى كه معمولًا در عرف زنان مسلمان در اینگونه مجالس بوده هیچ مانع شرعى ندارد، بیدار ماندن هم طبیعى این محافل است.

 

رسول حقّ مى‏فرماید: بیدارى تا دیروقت در سه برنامه بى‏ اشكال است:

 

خواندن قرآن، طلب دانش، رساندن عروس به خانه شوهر.

 

اسلام عروسى را به هنگام شب بهتر مى‏داند، چنانكه عروسى حضرت زهرا به شب برگزار شد.

 

جابر انصارى مى‏گوید: چون رسول الهى فاطمه را براى على عقد فرمود، گروهى از كوته‏ نظران به حضرت اعتراض آوردند، كه شما دخترت را به مهر اندك به على دادى، فرمود این عقد به اراده من نبود، خداوند على را به زهرا تزویج فرمود.

 

شب عروسى رسول حق استر سپید و سیاه خود را حاضر نمود، قطیف ه‏اى روى آن انداخت و به فاطمه فرمود: سوار شو، به سلمان امر كرد، مهار شتر را بكش، و خود از پشت سر آن را مى‏راند، در میان راه صداى فرودآمدن چیزى شنید، نظر فرمود، دید جبرئیل و میكائیل هر كدام با هفتاد هزار فرشته از جایگاه رفیع خود فرود آمده‏ اند، سبب آمدن آنان را پرسید، پاسخ دادند، آمده‏ ایم زهرا را تا خانه على بدرقه كنیم، سپس تبریك گفتند و صداى تكبیر از فرشتگان بلند شد، و رسول الهى هم اللّه اكبر گفت، از این جهت همراه عروس اللّه اكبر گفتن سنت شد.

 

آرى مراسم عروسى، و آداب شب شادى را باید چنان تهیه كرد، كه باعث نزول فرشتگان و بركات حق شود.

 

حضرت صادق (علیه السلام) فرمود:

زُفُّوا عَرائِسَكُمْ لَیْلًا ...

عروس را شب به خانه شوهر ببرید.

 

حضرت رضا (علیه السلام) فرمود:

مِنَ السُّنَّهِ التَّزْویجُ بِاللَّیْلِ لِانَّ اللّهَ جَعَلَ اللَّیْلَ سَكَناً وَالنِّساءُ انَّما هُنَّ سَكَنٌ.

عروسى در شب روش رسول خدا است، چه اینكه خداوند شب را مایه آرامش قرار داده، و زن هم آرامش خاطر است.

 

إِنَّهُ صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ امَرَ بَناتُ عَبْدِالْمُطَّلِبِ وَ نِساءَ الْمُهاجِرینَ وَالْانْصارِ انْ یَمْضینَ فى صُحْبَهِ فاطِمَهَ وَانْ یَفْرَحْنَ وَیَرْجُزْنَ وَیُكَبِّرْنَ وَیَحْمَدْنَ وَلایَقُولَنَّ ما لایَرْضَى اللّهُ.

رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم) فرمان داد دختران عبدالمطلب و زنان مهاجر و انصار شب عروسى حضرت زهرا (علیها السلام) دنبال آن دختر فرزانه حركت كنند، شادى نمایند، شعر بخوانند، اللّه اكبر و الحمد للّه گویند، و از چیزى كه خدا راضى نیست در گفتار خود بپرهیزند.

 

غذا دادن به مهمانان كه زحمت كشیده و دعوت دو خانواده را پذیرفته ‏اند از نظر اسلام مستحب است.

 

رسول حق فرموده:

لا وَلیمَهَ الّا فى خَمْس: فى عُرْس، اوْ خُرْس، اوْ عِذار، اوْ وَكار، اوْرَكاز، فَالْعُرْسُ التَّزْویجُ، وَالْخُرْسُ النِّفاسُ بِالْوَلَدِ، وَالْعِذارُ الْخِتانُ، وَالْوَكارُ الرَّجُلُ یَشْتَرِى الدّارَ، وَالرَّكازُ الرَّجُلُ یَقْدَمُ مِنْ مَكَّهَ.

 

ولیمه نیست جز در پنج برنامه: ازدواج، تولد فرزند، ختنه، خرید خانه، و بازگشت از مكه.

 

روایت شده در شب عروسى حضرت زهرا پیامبر فرمود: یا على به احترام همسرت غذائى عالى تهیه كن، سپس اضافه فرمود و گفت: گوشت و نانش از ما، خرما و روغنش از شما، امیرالمؤمنین فرماید: من خرما و روغن خریدم، و پیامبر آستین بالا زد خرما را در روغن خرد كرد و به هم زد تا به صورت «حیس»

 

درآمد، و قوچى فرستاد سر بریدیم و نان زیادى پختند و فرمود: یا على هر كه را خواهى دعوت كن، من رفتم مسجد فریاد زدم دعوت ولیمه فاطمه را بپذیرید.

 

رسول خدا در رابطه با دعوتى كه از انسان براى شركت در عروسى مى‏شود فرمود:

 

اذا دُعیتُمْ الَى الْعُرُساتِ فَابْطِئُوا فَإِنَّها تُذَكِّرُ الدُّنْیا، وَ اذا دُعیتُمْ الَى الجَنائِزِ فَاسْرَعُوا فَإِنَّها تُذَكِّرُ الْاخِرَهَ.

 

چون به عروسى دعوت شدید عجله نكنید كه عروسى یادآور دنیا و زندگى ظاهرى است، و زمانى كه به تشییع جنازه دعوت شدید بشتابید كه یادآور آخرت است.

 

خانواده‏ ها باید مجالس عقد و عروسى را به گونه ‏اى ترتیب دهند، كه اولًا براى بچه‏ ها و نوجوانان و جوانان بدآموزى و زمینه ترغیب و تشویق به گناه و معصیت نداشته باشد، و در ثانى مردم مؤمن و زنان مؤمنه‏ اى كه دعوت شده ‏اند، بتوانند با خیال راحت شركت كنند.

 

مجلسى‏ كه موافق شرایط اسلامى برپا مى ‏شود، وحدود الهى درآن حفظ مى‏گردد، كلاس درسى براى جوانان و محل نزول رحمت حق براى اهل آن مجلس است.

 


 

آداب زفاف‏

 

در زمینه زفاف و زناشوئى در قرآن مجید و روایات آدابى بیان شده، كه رعایت آنها به سود زن و مرد و فرزندان آنهاست.

 

به سفارشاتى كه در این زمینه از رسول خدا و اهل بیت در معتبرترین كتابهاى حدیث آمده توجه نمائید:

 

عروس وقتى به خانه داماد آورده شد اخلاق اقتضا مى‏كند داماد كفش عروس را از پا درآورد، پاى عروس را بشوید، از در خانه تا جائى كه ممكن است آب‏پاشى كند، كه با این برنامه هفتاد هزار رشته فقر از خانه قطع مى‏گردد، و هفتاد هزار رشته از بركت خانه را مى‏پوشاند، هفتاد فرشته رحمت بالاى سر عروس به پرواز درآید كه بركت آن تمام زوایاى خانه را مى‏گیرد، عروس از بیماریهائى چون جنون، جذام، برص تا زمانى كه در آن خانه باشد در امان مى‏ماند.

 

در هفته اول عروسى، عروس از خوردن شیر، سركه، گشنیز، سیب ترش خوددارى نماید، زیرا این چهار در رحم او اثر منفى گذاشته و ممكن است او را نازا كند.

 

رسول خدا فرمود: اگر زن در موقع خوردن سركه به ایام عادت بنشیند پاك شدنش را از عادت كُند مى‏ نماید، گشنیز زمان عادت را شدت مى‏دهد، و زائیدن را بر او سخت مى‏كند، سیب ترش عادت را به سرعت قطع مى‏كند، و ماندن خون در رحم تولید بیمارى مى‏ نماید.

 

از آمیزش در اول ماه و وسط و آخر ماه خوددارى شود، زناشوئى در بعدازظهر انجام نگیرد.

 

سخن در آن وقت، و نظر دوختن كراهت شدید دارد، به وقت زفاف در فكر زن دیگر بودن براى روحیه و فرزندى كه بوجود مى‏آید بسیار مضرّ است.

 

لباس مختصر به تن داشتن براى مرد و زن به وقت زفاف به اخلاق و وقار نزدیك‏تر است.

 

ایستاده عمل كردن برنامه حیوانات، و موجب ناراحتى است.

 

از برنامه زفاف در شب عید فطر، و عید قربان و زیر درخت، و روبروى خورشید، و بین اذان و اقامه، و شب پانزده شعبان‏ و روى بام، و شب سفر پرهیز شود.

 

زفاف و عروسى در شب دوشنبه و ابتداى شب سه‏ شنبه و شب پنج‏شنبه و روز پنج‏شنبه و شب جمعه و عصر جمعه داراى منافع مادى، و منافع بسیار مهم معنوى است.

 

در اوقاتى كه از زفاف و زناشوئى منع شده، احتمال پدید آمدن زیان و ضرر براى فرزند از قبیل: جنون، جذام، حماقت، چشم‏چپى، گنگى، كورى، بخل، زن صفتى، جدائى و تفرقه، عقیمى، شش‏انگشتى، چهارانگشتى، فقر، حرص بر تجاوز به جان مردم، كوردلى، بدصورتى، و كودنى، خواهد بود.

 

و در زمانهائى كه به آن سفارش شده، واقعیاتى براى فرزند از قبیل، حفظ قرآن، رضایت به قضاى حق، ایمان، ایمنى از عذاب، مهر و عاطفه، رقّت قلب، جود و سخاوت، پاك‏ زبانى، علم و دانش، سلامت دین و دنیا، و رسیدن به مقام اولیاءاللهى تحقق خواهد یافت.

 

این سلسله مسائل را نمى‏توان با ابزار مادى، و وسائل طبى تشخیص داد، حقایقى است كه رسول باكرامت اسلام به عنوان وصیت و سفارش خطاب به امیرالمؤمنین داشتند، و از آن حضرت خواستند این سفارش مرا در زمینه مسئله زفاف و زناشوئى حفظ كن چنانكه من بعد از شنیدن از جبرئیل بر حفظ آن اقدام نمودم.

 

از درجا انجام شدن برنامه زناشوئى منع شده، زیرا درجا عمل كردن ستم نمودن به زن است، این برنامه پس از مقدماتى كه از نظر روانى و جسمى براى زن یا مرد سودمند است باید انجام بگیرد.

 

رسول حق مى‏فرماید:

ثَلاثَهٌ مِنَ الْجَفاءِ: انْ یَصْحَبَ الرَّجُلُ الرَّجُلَ فَلایَسأَلُهُ عَنْ اسْمِهِ وَ كُنْیَتِهِ، اوْ یُدْعَى الرَّجُلُ الى طَعام فَلایُجیبُ اوْ یُجیبُ فَلا یَأْكُلُ، وَ مُواقَعَهُ الرَّجُلِ اهْلَهُ قَبْلَ الْمُلاعَبَهِ.

 

سه برنامه از موارد ستم است: مردى با مردى همنشین شود، از اسم و كنیه‏ اش نپرسد، انسان به مهمانى دعوت شود، اجابت ننماید، یا اگر اجابت كرد از غذاى دعوت كننده نخورد، و بدون مقدمات عاطفى، و جسمى عمل زناشوئى انجام بگیرد.

 

امام ششم فرمود:

ثَلاثٌ مِنْ سُنَنِ الْمُرْسَلینَ: الْعِطْرُ، وَاحْفاءُ الشَّعْرِ، وَكَثْرَهُ الطَّرُوقَهِ.

 

سه چیز از روش انبیاء الهى است. استعمال بوى خوش، كوتاه كردن مو، و زیاد پاسخ گفتن به نیاز جنسى زن.

 

امیرالمؤمنین (علیه السلام) مى‏فرماید: كناره گرفتن از زن، و محروم نمودن او از ارضاء غریزه جنسى موجب عذاب قبر است.

 

زفاف در ایام عادت معصیت، و منع آن بیش از چهار ماه بدون عذر، یا بدون رضایت همسر حرام و موجب عقاب، و در حال جنابت مكروه است.

 

على (علیه السلام) مى‏فرماید از انجام عمل جنسى به‏ طور درجا خوددارى كنید، زیرا براى زن نیازهاى عاطفى وجسمى هست، او را در این زمینه یارى دهید، سپس اقدام به برنامه زناشوئى كنید، هرگاه به‏طور ناگهانى چشم شما به زن نامحرم افتاد، و زیبائى او براى شما شگفت‏آور بود، بلافاصله نزد همسر خود بروید، زیرا خداوند همان را كه در آن نامحرم قرار داده، به همسر شما مرحمت فرموده، كه گذشت از دیده دوختن به زن نامحرم، و نزد همسر خود رفتن راه شیطان را براى تسخیر قلب مى‏بندد.

 

اگر همسر نداشتید بدون فاصله دو ركعت نماز بخوانید، و خداوند را زیاد حمد كنید، وبر پیامبر وآلش صلوات فرستید، آنگاه ازفضل حضرت حق مدد بجوئید، كه خداوند مهربان از باب رأفت خود، آنچه كه شما را بى‏ نیاز كند به شما حلال مى‏كند.

 

ثواب پاسخ‏گوئى به نیاز جنسى زن به اندازه ‏اى است كه انسان را شگفت‏ زده مى‏كند، در روایت بسیار مهمى آمده، رسول باكرامت اسلام به مردى فرمود:

 

اصْبَحْتَ صائِماً، قالَ، لا قالَ فَعُدْتَ مَریضَاً؟ قالَ: لا قالَ فَاتَّبَعْتَ جَنازَهً؟ قالَ لا قالَ فَاطْعَمْتَ مِسْكیناً؟ قالَ لا قالَ: فَارْجِعْ الى اهْلِكَ فَاصِبْهُمْ فَإِنَّهُ عَلَیْهِمْ مِنْكَ صَدَقَهٌ.

 

امروز را روزه ‏اى؟ گفت: نه، آیا مریضى را عیادت نموده ‏اى؟ گفت: نه، به تشییع جنازه ‏اى رفته‏ اى؟ عرضه داشت نه، فرمود: از كار افتاده ‏اى را طعام داده ‏اى؟ گفت: نه، فرمود: پس به خانه برگرد، وحق زناشوئى با همسرت را به انجام برسان كه این برنامه از جانب تو براى او صدقه است!!

 

از مجامعت در صورتى كه طفلى در آن مكان باشد باید پرهیز كرد، زیرا از نظر روانى و اخلاقى براى كودك زیانبار است، و به فرموده امام ششم احتمال بوجود آمدن زمینه زنا براى او در آینده باشد.

 

با شكم پر از این عمل باید پرهیز داشت، زیرا زیان جسمى دارد.

 

از عمل زفاف، در زمانى كه طفل شیرخواره در گهواره است و مى ‏بیند بپرهیزید.

 

راستى اسلام از نظر مسائل اخلاقى و عاطفى و تربیتى، بخصوص در مسئله رعایت حق زنان، و اشراف به تمام زوایاى حیات، و شئون زندگى چه مكتب با عظمت، و از نظر دید و بصیرت نسبت به واقعیات فردى و خانوادگى و اجتماعى، و همه امور مادى و معنوى چه آئین شگفت‏ آورى است، آرى باید این چنین باشد زیرا تجلّى وحى و دانش حق و بینش پیامبر و اهل بیت است نه برخاسته از فكر محدود زمینى.

 (ان اللّه یحب التوابین و یحب المتطهرین)«بقره/ 222»